MP3

Goa, Hindistan’ın batı kıyısında il.Bombay’ın 400 km güneyinde yer alır.Yönetim merkezi Panaci’dir.Maharashtra ve Karnataka eyaletleriyle çevrili 3,702 km²’lik bir alanı kaplar.

Tarih; Bir dizi Hindu hanedanının ardından 1472′de Müslümanların yönetimine giren Goa, 1510′da Portekizlilerin eline geçti ve çok geçmeden Fransisken ve Cizvit misyonerlerin bir merkezi durumuna geldi.1843′te Mandavi Irmağı kıyısında Panaci adıyla yeni bir yönetim merkezi oluşturuldu.Hindistan hükümeti 1961′de zor kullanarak ele geçirdiği Goa’yı, ertesi yıl topraklarına kattı.Portekiz, Goa’daki Hindistan egemenliğini ancak 1974′te tanıdı.

Ekonomi; İngiliz ve Portekiz sömürge mirasından dolayı Hindistan’ın öteki kesimlerinden çok farklı olan Goa’da, hareketli ve girişimci nüfusuyla çevre bölgelere göre daha yüksek bir yaşam düzeyi vardır.İlin ekonomisi tarım ve balıkçılığa dayanır.Pirinç temel üründür.Bol miktarda çıkarılan demir cevheri ve manganez işlenerek dışarı satılır.Turizm’in de ekonomik faaliyetler içinde hatırı sayılır bir büyüklüğü vardır.

Hinduizm (% 65), Hristiyanlık (% 30) ve İslam Goa’daki 3 büyük dindir.Nüfus; 1,344,000 (2005).

Dış bağlantılar

• Goa resmi site
• Goa bilgiler

• Leave a comment... (1)

Deniz ve Su Hukuku Araştırmaları Merkezi, kısaca DESHAM, araştırma merkezi Ankara merkezli ve USAK’a bağlı olarak çalışıyor. Kuruluş tarihi 2004 olan Araştırma merkezinin başkanlığını Doç. Dr. Yücel Acer gerçekleştiriyor.

Sınır aşan sular, uluslararası su yolları ve kanallarının, denizlerin, okyanusların, göllerin vb. kullanımı, bu kullanımdan doğan sorunlar hukuksal çerçevede USAK Deniz ve Su Hukuku Araştırmaları Merkezi’nde (DESHAM) ele alınmaktadır. Bu anlamda DESHAM alanında Türkiye’nin ilk, dünyanın da sayılı araştırma merkezlerinden biridir.

UHAM (Uluslararası Hukuk Araştırmaları Merkezi) ile birlikte çalışan Merkez uzmanları Ege Deniz Hukuku Sorunları ve Ortadoğu Su Sorunu gibi konulara da özel bir önem vermektedir.

DESHAM sadece ülkemizde değil, tüm dünyada da yeterince önem verilmemiş bir konuya odaklanmıştır.

DESHAM’ın, USAK Kütüphanesi içinde mütevazı bir kitaplığı da bulunmaktadır. Bu kitaplıkta Uluslararası Hukuk başta olmak üzere Deniz ve Su Hukuku üzerine çok sayıda basılı eser ve süreli yayın vardır.

DESHAM uzmanları düzenli olarak USAK yayınlarına katkıda bulunmaktadırlar.

DESHAM çalışanları sadece USAK Merkez ofislerinde değil, Türkiye’nin ve dünyanın diğer şehirlerinden çalışmalarını yürütmektedirler. Başkanlığını Doç. Dr. Yücel Acer yürütmektedir.

DESHAM çalışmalarını daha çok Uluslararası Hukuk ve Politika (UHP) adlı dergi aracılığıyla kamuoyuna ve bilim dünyasına duyurmaktadır.

Dış bağlantılar

• USAK Sitesi
• USAK Stratejik Gündem Sitesi
• Journal of Turkish Weekly

• Leave a comment... (0)

Advanced Audio Coding (AAC) , Türkçe anlamıyla Gelişmiş Ses Kodlama sayısal ses için kayıplı sıkıştırma yapan kodlayıcı ya da çözücüdür.

Ayrıca bakınız

• Ses verisi sıkıştırma
• .m4a (MPEG-4 ses) dosya ismi uzantısı
• Ses çözücüleri karşılaştırılması

Dış bağlantılar

• Apple’ın MPEG-4 AAC sayfası
• EE Times’daki AAC makalesi
• Fraunhofer MPEG-2 AAC Bilgisi
• AAC Lisanlaması
• Açık Kodlu AAC çözücü kütüphaneleri FAAD2 (Free Advanced Audio Decoder, tr:Özgür Gelişmiş Ses Çözücü) çözücüsü ve FAAC (Free Advanced Audio Coding, tr:Özgür Gelişmiş Ses Kodlama) kodlayıcısı.

• Leave a comment... (1)

Deloitte Touche Tohmatsu

Deloitte, 140′a yakın ülkede, 700 ofiste, çalışmakta olan 150,000 personeli ile dünyanın en büyük muhasebe, denetim, vergi ve yönetim danışmanlığı hizmeti sunan uluslararası firmalarından birisidir. Deloitte ününü; kullandığı ileri teknolojiyi nitelikli ve deneyimli uzmanlar ile bütünleştirerek dünyanın pek çok yerinde çeşitli alanlarda faaliyet gösteren binlerce kuruluşa sunduğu yüksek kaliteli hizmetlere borçludur. Müşteri portföyünde, hasılatı veya varlıkları 1 Milyar Dolar’ın üzerinde olan 740 firma bulunmaktadır. Lider durumda hizmet sunduğu sektörler arasında bankacılık, sigortacılık, tüketim maddeleri üretimi ve pazarlaması yer almaktadır.

Deloitte şirketlerinin kaliteli hizmet sunmalarını sağlayan temel bileşen, müşterilerinin endüstrileri hakkındaki derin bilgi birikimidir. Engin endüstri uzmanlığına sahip profesyonellerimizin kendilerini gelişmeye adamış olmaları Deloitte şirketlerinin Fortune Global 500’e hizmet veren firmalar arasında en çok tercih edilen şirket olmasını sağlamıştır.

Deloitte Türkiye

Türkiye’de 1986 yılında çalışmalarına başlayan Deloitte, bugün İstanbul ve Ankara’da konularına göre faaliyet gösteren aşağıdaki üç şirket yaklaşık 900 kişilik kadrosuyla profesyonel hizmetler sunmaktadır:

• Deloitte Danışmanlık A.Ş.
• DRT Bağımsız Denetim ve Serbest Muhasebeci Mali Müşavirlik A.Ş.
• DRT Yeminli Mali Müşavirlik ve Bağımsız Denetim A.Ş.

Bu şirketler Denetim ve Muhasebe, Finansal Danışmanlık, Vergi Danışmanlığı, Yönetim Danışmanlığı ve Kurumsal Risk alanlarında hizmet vermektedir.

Geniş bir müşteri portföyüne sahip olan şirketler, Koç ve Sabancı gibi, ülkemizin büyük topluluklarının yanısıra, Lafarge, Dupont ve Procter & Gamble gibi çokuluslu şirketlere ve Türkiye İş Bankası, Halk Bankası, Ziraat Bankası ve Oyakbank’ın da aralarında bulunduğu üst düzey finans kuruluşlarına hizmet sunmaktadır.

Deloitte aralarında Enerji ve Tabi Kaynaklar Bakanlığı, TEAŞ/TEDAŞ, Sağlık Bakanlığı ve Sabancı Üniversitesi’nin de yer aldığı kamu ve özel sektör kuruluşları ile beraberce yürüttüğü sektörel yeniden yapılanma ve düzenleme, süreç tasarımı, organizasyonel tasarım ile bilgi sistemlerinin tasarlanması ve geliştirilmesi bileşenlerini içeren çalışmaları ile ülkemizde kurumsal gelişim projelerine imza atan ilk firma olmuştur.

Tarihçe

Zaman tünelinde yolculuk; Deloitte tarihçesinden seçilmiş anlar

William Welch Deloitte’un Londra’da Basinghall Sokağındaki İflas Mahkemesi binasının karşısında kendi muhasebe bürosunu açmasından bugüne 150 yıldan fazla zaman geçmiştir. Deloitte’un kuruluşundan bugüne uzanan tarihçesi:

1833 William Welch Deloitte, 15 yaşında Londra İflas Mahkemesi Başkan Vekiline asistanlık yapmaya başlar. Bu, o dönemde hızla gelişmekte olan kamu muhasebesi alanına ilgisi olan genç için ideal bir çıraklık dönemidir.

1845 Deloitte Londra’da Basinghall Sokağındaki İflas Mahkemesi binasının karşısında kendi muhasebe bürosunu açar.

1849 Great Western Railway‘in hesaplarıyla ilgili çalışmalarından sonra William W. Deloitte bağımsız denetçi olarak atanan ilk insan olur. Deloitte ününü demiryolu sektöründe yaptığı çalışmalar aracılığı ile duyurur. 1850-1860 yılları arasında, demiryolu şirketlerinin hesaplarını tutmak için, daha sonra yatırımcıları sermayelerini yanlış kullanmaktan korumak amacı ile sektörel bir standart olarak kabul edilecek olan bir sistem geliştirir. Buna ek olarak, İngiltere ve dünyanın çeşitli yerlerindeki büyük oteller tarafından kullanılan otellere yönelik bir hesap tutma sistemi daha geliştirir.

1854 Dünyadaki ilk organize muhasebeciler birliği olan Edinburg’daki Muhasebeciler Cemiyeti’ne Kraliyet Beratı verilir. Cemiyetin kurucuları arasında bulunan Alexander Thomas Niven, 29 yıl sonra Edinburg’da muhasebeci olacak ve mesleğini Londra’da sürdürecek olan George A. Touche’un vasisidir.

1857 Deloitte, sermayesine 800₤ katkıda bulunan Thomas Greenwood’u ortaklığa kabul eder. İlk ortağını kabul etmesiyle birlikte firmanın ismi Deloitte & Greenwood olur.

1867 Demiryolu Şirketleri Kanunu denetçilerin görev ve sorumluluklarını tanımlar. Deloitte’un benzer hesapların dizaynı ve gelişiminde büyük katkıları olduğuna inanılan, modern anlamda ilk nizami hesap olarak görülen, resmi demiryolu hesapları nizamnamesi 1868’de kabul edilir.

1869 Ortaklığa 24 yaşında kabul edilen John George Griffths’in 1902’deki emekliliğine kadar firmanın gelişiminde büyük etkisi olmuştur. Bu zaman zarfında firma Deloitte, Dever, Griffiths & Co. olarak biliniyordu.

1880 Kurucuları arasında W.W. Deloitte, Henry Dever ve John Griffits’in de bulunduğu İngiltere ve Galler Yeminli Mali Müşavirler Cemiyetleri Kraliyet beratı ile birleştirilerek tek bir kurum haline gelir. Phillip S. Ross Kuzey Amerika’nın ilk muhasebeciler cemiyetini kurar.

1880 İlk denizaşırı Deloitte ofisi New York’ta açılır. New York şubesini sırasıyla Cincinnati (1905), Chicago ve Montreal (1912), Boston (1930) ve Los Angeles’ta (1945) açılan şubeler takip eder.

1893 George Washington’dan beri ilk defa ciddi olarak federal muhasebe uygulamalarını revize etmekte olan A.B.D Kongresi için Washington D.C.’de çalışmakta olan Charles Waldo ve Elijah Watt Sells tanışırlar ve iki yıl sonra New York’da ortak bir şirket –Haskins & Sells’i- kurarlar.

1897 William Welch Deloitte emekli olur.

1898 George Touche Londra’da kendi şirketini kurar.

1900 George Touche ve John Ballantine Niven New York’ta Touche, Niven & Co.’yu kurarlar. O tarihte A.B.D’dki yeminli mali müşavir sayısı 500’den azdır. Deloitte’un çalışanlarının sayısı 80’e ulaşır. O yılki ücretlerin toplamı ₤41,193’tür.

1901 Haskins & Sells ilk bölgesel ofisini Chicago’da ve ilk denizaşırı bürosunu da Londra’da açar.

1902 İlk defa bir “bayan yazıcı” Deloitte’un Londra ofisinde işe başlar.

1905 Deloitte, Dever, Griffiths & Co. Deloitte, Plender, Griffiths & Company olur. Finans dünyasını sarsan ve sigorta şirketlerinin muhasebe uygulamalarının kapsamlı revizyonlara tabi tutulmasına neden olan Hughes sigorta araştırması sırasında Deloitte’un New York ofisi ilk defa Haskins & Sells ile işbirliği yapar.

1911 Kanada’da George A. Touche & Co. kurulur.

1917 George Touche’a V. George tarafından şövalyelik ünvanı verilir. Üç yıl sonra da İngiltere’de baronet payesini alır

1925 İngiltere ve A.B.D’deki seleflerimiz çeşitli ülkelerde Deloitte, Plender, Haskins & Sells adı altında bağlı ortaklıklar kurarlar.

1933 Haslkins & Sells’in Yönetici Ortağı Arthur Hazleton Carter’ın kongrede verdiği ifade, Menkul Kıymetler ve Takas Komisyonu’nun (SEC) kuruluş çalışmalarını hızlandırmış ve halka açık şirketlerin finansal beyanlarının serbest denetçiler tarafından denetlenmesi zorunluluğunun getirilmesinde etkili olmuştur.

1947 George Bailey & Co. kuruldu. Şirket Allen R. Smart & Co. ve Touche, Niven & Co. ile birleşerek Touche, Niven, Bailey & Smart oldu. Highland Park, Illinois’de gerçekleşen ilk ortaklar toplantısına 33 ortak katıldı. İlk yılki net hizmet geliri $3.6 milyon tutarında idi.

1952 Japonya’da Nobuzo Tohmatsu serbest mali müşavir oldu ve yabancı kökenli bir muhasebe firmasının ortağı oldu.

1960 Touche, Niven, Bailey & Smart George Touche & Co. (İngiltere) ve Ross, Toche & Co. (Kanada) ile birleşerek Touche, Ross, Bailey & Smart oldu.

1965 Sanyo Special Steel Company’nin hileli iflası Japanya’daki Serbest Mali Müşavirlik yasasında değişikliklere ve A.B.D.’de ve diğer ülkelerdekilere benzer muhasebe ortaklıkları kurulmasına neden oldu.

1968 Tohmatsu, Aawoki & Co. (daha sonra Tohmatsu & Co.) Kurucu Ortağı Iwao Tomita’nın liderliğinde 10 ortaklı bir şirket olarak Tokyo’da ve dört daha küçük kentte faaliyetlerine başlar. 1989’a gelindiğinde şirketin sadece Tokyo ofisinde 800 kişi çalışmakta, Japonya’da bir dizi şubesi bulunmakta ve Japon uzmanlar dünyanın çeşitli yerlerindeki Touche & Ross ofislerinde görev yapmaktadırlar.

1969 10 yıl boyunca A.B.D’deki 50 farklı firma ile gerçekleşen birleşmeler ve 55 ülkede ulusal firmalar ile kurulan resmi ortaklıklar sonucunda şirket Touche, Ross & Co. adını alır.

1972 Toche Ross’un yönetim kurulu başkanı Robert Trueblood daha sonra Finansal Muhasebe Standartları Kurulu’nun (FASB) temelini oluşturacak olan bir komite kurar.

1974 Tomita-san ailesi ile birlikte A.B.D, Latin Amerika ve Avrupa seyahatlari süresince oturacağı Los Angeles’e taşınır.

1975 Tohmatsu, Awoki & Co. resmi bir anlaşma imzalayarak Toche Ross Uluslararası’na dahil olur.

1978 Deloitte, Haskins & Sells ismi kullanılmaya başlanır.

1985 Yönetim Kurulu Başkanı Programı (şimdi Global Stratejik Müşteri Programı) geliştirildi.

1986 Deloitte Türkiye kuruldu.

1990 Deloitte & Touche ‘u yaratan birleşme gerçekleşti.

1993 Uluslararası firma Deloitte Touche Tohmatsu adını aldı.

1996 Deloitte & Touche Doğu Avrupa iki organizasyona bölündü – Deloitte & Touche Orta Avrupa ve Deloitte & Touche CIS.

1997 Deloitte & Touche Orta Amerika kuruldu.

2000 Deloitte Touche Tohmatsu ticari operasyonlarda uluslararası ortak değerler oluşturarak sorumluluk sahibi global vatandaşlık anlayışını yerleştirmeyi amaçlayan Birleşmiş Milletler Global Anlaşması’nın kurucu üyelerinden birisi oldu.

2002 Deloitte Touche Tohmatsu’nun global geliri $12,5 milyara ulaştı.

2003 Deloitte Danışmanlık ve Deloitte Touche Tohmatsu’nun ayrılmaması yönünde verilen karar firmanın geniş ve çoklu disipline dayanan kapasitesini korumasını sağladı.

2003 1 Haziran’da William J. Parrett Deloitte Touche Tohmatsu’nun yönetim kurulu başkanı seçildi. Parrett firmaya 1967’de katılmış ve 1977’de ortak olmuştur.

2003 1 Ekim’de, on yıldır sürekli olarak gelişmeye devam eden Deloitte Touche Tohmatsu, üye firmaları ile bereaber toplam $15.1 milyar gelire ulaştı. Buna ek olarak, global organizasyon firmanın ismini “Deloitte” olarak değiştiğini açıkladı. Bu değişiklik ile çeşitli ulusal ve uluslararası piyasalarda Deloitte Touche Tohmatsu ve Deloitte & Touche olarak bilinen firmalar, resmi yerel isimlerini muhafaza etseler bile artık Deloitte olarak anılacaklar.

Hizmetler

• Denetim ve Muhasebe Hizmetleri
• Dış Kaynak Kullanımı (Outsourcing) Hizmetleri
• Kurumsal Finansman
• Kurumsal Hizmetler
• Kurumsal Risk Hizmetleri
• Vergi ve Mali Mevzuat Hizmetleri
• Yönetim Danışmanlığı Hizmetleri

Ratings from interest groups

• “2007, Türkiye’de Yılın Vergi Şirketi” by International Tax Review
• “2007 #1 Place to Start your Career Business Week magazine (Business Week Article)
• “100 Best Companies to Work For” by Fortune magazine
• “100 Best Companies for Working Mothers” for 2004 by Working Mother magazine
• “Top 50 Best Companies for Diversity” — Essence’s Top 30 Best Companies for African-American Women List |
• Latina Style - One of The Best Companies for Latinas
• Trainingmag.com - # 6 on list of Top 100 companies

İlgili linkler

• Deloitte - Official Deloitte Global Website
• Deloitte Turkey - Official Deloitte Turkey Website
• Denetimnet.net - Official Deloitte Turkey Website
• Verginet.net - Official Deloitte Turkey Website

• Leave a comment... (0)

Akıncılar sınır boylarında görev yapan en önemli kuvvet idi. Hristiyan veya Müslüman Osmanlı ahalisinden meydana gelen hafif süvari kuvvetlerine verilen isim. Serhat denilen ve sınır boylarında görev yapan akıncılar, son derece disiplinli bir teşkilata sahiptiler. Bunlar, atlarla düşman içine kadar sokulur, gerek bizzat gördükleri, gerekse ele geçirdikleri esirler vasıtasıyla öğrendikleri bilgileri değerlendirerek önemli bir istihbarat ağı kurmuşlardı. Öncü kuvvetler oldukları için, ordunun keşif hizmetlerini görürlerdi. Ayrıca, düşman topraklarındaki araziyi araştırarak orduya yol açarlardı. Çok hızlı hareket ettikleri için düşmanın pusu kurmasına imkan vermezlerdi. Akıncılar, esir almak suretiyle bölgede bulunan nehirlerin geçit yerlerinide öğrenirlerdi. Bunun içindir ki, akıncılar ordudan dört, beş gün ilerde bulunurlardı.

• Leave a comment... (0)

Üç boyutlu ses veya İngilizce adıyla “environmental audio” veya “surround sound“, seslerin geliş yönlerini gerçekçi bir şekilde ayarlama teknolojisidir. Örneğin, kullanıcının arkasından gelmesi gereken su sesi gerçekten de arkasından geliyormuş gibi yollanır.

Gerçek üç boyutlu ses

Üç boyutlu sesi yaratmanın en basit ve en gerçekçi yolu bu ses için gerekli sayıda hoparlör kullanmaktır: örneğin sinemalarda veya 5.1 ve 7.1 ses sistemlerde bu teknoloji kullanılır. Bu tür teknolojilerde başarının en önemli faktörü hoparlörlerin kullanıcılara göre olan pozisyonlarını doğru ayarlayabilmektir.

Bu pozisyona olan hassaslık, bazı ortamlarda sorun çıkartabilir: örneğin sinemada bir filmi ortadan ve sol köşeden izlemek arasında muazzam farklar olmaktadır. Dolayısıyla, büyük yatırımlarla yaratılmış bir gerçek üç boyutlu ses sistemini aynı anda kullanabilecek kullanıcı sayısı kısıtlı olmaktadır.

Gerçek üç boyutlu sesi yaratırken gerçekliğe yaklaşmak için hoparlör sayısını artırmak gereklidir: sağ, sol, orta, ön, ön sol, ön sağ, … , alt sol, alt orta, alt ön orta derken gerekli hoparlör miktarı artmakta ve bunları bir odaya koymak zorlaştırmaktadır. Aynı zamanda, yüksek sayıdaki hoparlörün seslerini saklamak, üretmek ve senkronize etmek maliyetleri artırmaktadır.

Sanal üç boyutlu ses

Öte yandan, bu konuyla ilgili başka bir ilginç nokta vardır: insanlar iki kulakları olmasına rağmen üç boyutlu ses duyabilmekte, yukarıdan, aşağıdan, önden ve arkadan gelen sesleri ayırt edebilmektedir. Dolayısıyla, sadece iki hoparlör kullanarak insanlara üç boyutlu ses izlenimi vermenin mümkün olması beklenir.

Sanal üç boyutlu sesi yaratırken farkdilen en basit iki fenomen kulaklar arası ses şiddeti farkı (interaural intensity difference) ve kulaklar arası zaman farkıdır (interaural time difference). Daha detaylı bilgi için sağ ve sol taraftaki şemalara bakabilirsiniz. Bu iki fenomeni bir araya getirerek ve lineer olmayan kombinasyonlar kullanarak sesi kullanıcının sağ kulağının yanından çıkartıp, önüne (tepesine değil, önüne) ve ardından da sol tarafında getirebiliriz. Buna ek olarak, hafifçe bas seviyeleriyle oynayarak arkasına da simetrik şekilde geçirebilir, klasik “helikopter” efektini çok az efor sarfederek (sesi yer yer kısarak ve senkronizasyonu ile hafifçe oynayarak, başka bir deyişle sadece çarpma ve toplama yaparak) yaratabiliriz.

Sanal aleme dökmesi daha zor olan fenomenler ise ortamın kendisi ve kulakla alakalı olanlardır:

• Eğer dikkatli bakacak olursak, kulağın son derece asimetrik ve her yönden değişik kavislere sahip bir yapısı olduğunu görebiliriz. Bu kavisler, kulağın özellikle orta ve yüksek dalga boyunda (6 ile 15 santimetre arası) olan ses frekanlarına yönüne bağlı olarak filtrelemesine olanak sağlar.

• Ortam ile alakalı olan fenomenler ise yankı gibi basitçe taklit edilebilenlerden küçük çıkıntılar gibi karmaşık denklemlerle ancak çözülebilenlere kadar büyük bir dalda değişiklik gösterir.

Genelde piyasada bulabileceğiniz sanal üç boyutlu ses üreticileri kulaklar arası ses ve zaman farkı, yankı ve basit dalga boyu şiddeti oynamaları yaparak gerçekçi sonuçları az işlemci kullanarak üretebilmektedir.

Dış Bağlantılar

• Interactive 3D Audio Rendering Guidelines Level 1.0
• Interactive 3D Audio Rendering Guidelines Level 2.0

• Leave a comment... (0)

RealPlayer ve dolayısıyla RealMedia’yı yaratmış olan kuruluş. Streaming media dünyasına yapmış olduğu katkılar ile bilinir.

• 1993 yılında Rob Glaser tarafından kuruldu
• 1995 yılında RealAudio’nun ilk sürümü çıktı
• 1997′de RealMedia 4.0 ile birlikte RealVideo çıktı
• 1998′de RealMedia’nın G2 sürümü çıktı. Bu sürümde RTSP, SMIL, GIF, JPEG, RealPix ve RealText gibi teknolojiler geldi
• 1999 yılında Real Networks ünlü MPEG dekoder üreticisi Xing’i satın aldı
• 1999 sorunda, RealPlayer’a mp3 desteği başta olmak üzere kapsamlı bir ortam oynatıcısı olma yolunda adımları atmasına yarayacak eklentiler kondu. Bu sürüme RealPlayer 7 adı verildi
• 2001 yılında RealOne platformu sunuldu ve 2000 yılında çıkan RealPlayer 8′in yerine geçti
• 2001 ve 2002 yıllarında, şirket çalışan sayısını sırasıyla %15 ve %11 azalttı
• 2002 yılında Helix (RealMedia 9) platformu kullanıma sunuldu ve Real Networks OGG’ye olan desteğini belirtti
• 2004 yılında Apple’ın iPod’lara koyduğu şarkı yollama korumasını kırarak iPod’u özgür kıldı
• 2005 yılında Microsoft’a açtığı anti-tekel davasını kazanıp 460 milyon Amerikan Doları aldı
• 2006 yılında Starz isimli düşük ücretli şarkı ve video indirme hizmeti sunuldu

Web sitesine www.real.com adresinden ulaşılabilir. Öte yandan, RealPlayer’ı indirmeden önce RealPlayer ile ilgili başlığa bakmanız tavsiye edilir…

• Leave a comment... (0)

Horlama, genellikle Uyku boyunca solunum yolu boşluğunun yutak bölgesindeki, anatomik yumuşak dokuların gevşemesi nedeniyle meydana gelen hava yolu daralması, hava akımı hızını arttırır. Dar bir pasajdan hızla geçen hava; üst solunum yolunun desteksiz dokularını (yumuşak damak, küçük dil gibi) titreterek gürültülü sesler ortaya çıkarır.

Aşırı alkol kullanma, sigara içme, yorgunluk, kötü beslenme, şişmanlık, yumuşak damak kısmının gerginliğini kaybettirerek horlamaya sebeb olurlar. Burun tıkanıklıklarında, şiddetli grip ve bademcik iltihaplarında, burundan nefes almanın engellenmesiyle horlama ortaya çıkabilir.

Horlama, uyuyan şahıs için bir problem teşkil etmeyip, evli çiftlerde ve topluca yatılan yerlerde diğer şahısları rahatsız etmesi bakımından önemlidir.

Tedavisinde asıl prensip, sebeb olan rahatsızlığı iyileştirmektir. Horlayan şahısları yan çevirmek, çenesini yukarı kaldırmak, yastığını yükseltmek ve burundan nefes almasını kolaylaştıran diğer metodlara başvurmak şahsın horlamasını keser.Çoğu İnsan horlamadığını iddda eder fakat horlar

Dış bağlantılar

• Horlama Tedavisi

• Leave a comment... (0)

MP3 (okunuşu me-pe-üç), açılımı MPEG-1 Audio Layer III (Film Uzmanlar Grubu Ses Katmanı 3) olan sıkıştırılmış ses biçimi ve bu biçimde kaydedilen seslere verilen ad. Fraunhofer-Institute tarafından geliştirilmiştir. Sayısal hale getirilmiş sesler üzerinden insan kulağının duyamayacağı frekansların silinmesi yöntemine dayanır. Ses kalitesinde kayıp olmadan 1:12 oranına kadar sıkıştırmaya imkân tanır.

MP3, MPEG-3 ile karıştırılmamalıdır. MPEG-x standartları MPEG grubu tarafından belirlenen, hem ses, hem de görüntüyle ilgili standartlardır. + MP3, MPEG-3

MP3 kelimesi, MPEG Layer 3′ün kısaltmasından oluşmuştur. (MPEG=Motion Pictures Experts Group). Yepyeni bir müzik formatıdır. Sıkıştırma algoritmaları geliştirilmeden önce bilgisayarlarda ses örnekleri wav, pcm, voc, au, snd gibi formatlarda saklanırdı. Bu formatlar sesi depolarken insan kulağının duyamayacağı ses frekanslarını da depolayarak dosyanın şişmesine yol açarlar. Bu formatlarda CD kalitesinde 3-5 dakikalık bir ses kaydının saklanabilmesi için 50 ila 70 megabayt arasında bir sabit disk alanı gerekmektedir.
MP3 sıkıştırma formatı tüm basitliğiyle internette yaygınlaşmaya başladığında kimse sonradan olacaklardan haberdar değildi. Başlangıçta CD kalitesinde müzik dosyalarının sabit disklerde eskiye nazaran 16′da 1 oranında sıkıştırılarak daha az yer kaplar hale getirmesiyle yaygınlaştı. Tüm internet kullanıcıları kendi evlerinde ve ofislerinde bu sıkıştırma algoritmasını kullanan sıkıştırıcı yazılımlar kullanarak CD’lerini, kasetlerini MP3 formatına dönüştürdü.

Ayrıca Bakınız

• DivX
• Winamp
• Ogg Vorbis

• Leave a comment... (0)

Elvan Abeylegesse (Elvan Can, asıl adı Hewan Abeye) (d. 11 Eylül 1982), Etiyopya asıllı Türk orta ve uzun mesafe koşucusu.

Etiyopya’da “Hewan Abeye” adıyla, Addis Ababa’da doğdu. Yedi çocuklu bir ailenin altıncı çocuğu olarak dünyaya gelen Abeylegesse, 1999′da Enka Kulübü tarafından Türkiye’ye getirildi. Türk vatandaşı olduktan sonra Elvan Can adını aldı. 2001′de üç ayrı dalda Avrupa gençler şampiyonu oldu. 2003 yılında Dünya Atletizm Şampiyonası’nda 5.000 metre beşincisi oldu. 2004 yılında Norveç’in Bergen kentinde, “Bislett Oyunları” adı altında Fana Stadı’nda düzenlenen ve atletizm dünyasının en önemli organizasyonlarından biri olan ve 6 ayaktan oluşan Golden League’in ilk ayak yarışmalarında, kadınlar 5.000 metrede 14.24.68′lik derecesiyle dünya rekoru kırarak birinci oldu.Daha sonra rekoru Etiyopyalı Meseret Defar tarafından önce New York’da kırılmış ve sonra Oslo da daha da geliştirilmiştir (14.16.63)

Kendi dalında dünya sıralamasında 7. sırada yer alan atlet, 1.500 metre, 3.000 metre ve 5.000 metre mesafeleri koşmaktadır.

11. Dünya Atletizm Şampiyonası’nda milli atlet Elvan Abeylegesse, bayanlar 10.000 metrede ikinci olarak gümüş madalyanın sahibi oldu.

Kişisel en iyi zaman:

Dünya rekorları:

Başarıları

1999

• 27 Mart 27′inci IAAF Dünya Cross Country Şampiyonası, Belfast, Kuzey İrlanda (6170 m Jr) 9′uncu (22:03)
• 17 Temmuz IAAF Dünya Gençler Atletizm Şampiyonası, Bydgoszcz, Polonya (3000 m) 5′inci (9:08:29)
• 6 Ağustos 15. IAAF Avrupa Junior Şampiyonası, Riga, Letonya (5000 m) 2′nci (16:06:40)

2000

• 19 Mart IAAF Dünya Cross Country Şampiyonası, Vilamoura, Portekiz (3150 m) 90′ıncı (14:30)
• 21 Mayıs İzmir, Türkiye (3000 m) 1′inci (9:08:07)
• 17 Ekim IAAF Dünya Junior Şampionası, Santiago de Chile, Şili (5000 m) 6′ncı (16:33:77)
• October 22 IAAF Dünya Junior Şampiyonası, Santiago de Chile, Şili (3000 m) 6′ncı (9:28:0)

2001

• 24 Mart IAAF Dünya Cross Country Şampiyonası, Oostende, Hollanda (6170 m Jr) 22′nci (23:30)
• 20 Mayıs Ulusal Atletizm Kulübü Şampiyonası İkinci Ayağı, İstanbul, Türkiye (3000 m) 1′inci (9:03:20)
• 8 Haziran İstanbul, Türkiye (3000 m) 1′inci (8:41:49)
• July 27 Avrupa Junior Şampiyonası, Grosseto, İtalya (3000 m) 1′inci (8:53:42)
• 28 Temmuz Ulusal Atletizm Kulübü Şampiyonası, İstanbul, Türkiye (1500 m) 1′inci (4:11:31)
• 20 Temmuz Avrupa Junior Atletizm Şampiyonası, Grosseto, İtalya (5000 m Jr) 1′inci (15:21:12)
• 9 Ağustos 8′inci IAAF Dünya Atletizm Şampiyonası, Edmonton, Kanada (5000 m) 8′inci (15:22:89)
• 12 Eylül Akdeniz Oyunları, Tunus (10000 m) 3rd (32:29:20) KE
• 9 Aralık 8′inci Avrupa Cross Country Şampiyonası, Thun, İsviçre (3150 m Jr) 1′inci (10:35)

2002

• 11 Mayıs İzmir, Türkiye (1500 m) 1′inci (4:11:00)
• 11 Ağustos 18′inci [Avrupa Atletizm Şampiyonası]], Münih, Almanya (5000 m) 7′nci (15:24:41)
• 30 Ağustos Memorial van Damme, Brüksel, Belçika (Golden League) (3000 m) 6′ncı (8:31:94) KE
• 14 Eylül 18′inci IAAF Grand Prix Finali, Paris, Fransa (3000 m) 8′inci (9:01:50)
• 8 Aralık 9′uncu Avrupa Cross Country Şampiyonası, Medulin, Hırvatistan (6170 m) 3′üncü (20:19)

2003

• 11 Mayıs İzmir, Türkiye (3000 m) 1′inci (8:42:29)
• 25 Mayıs Belgrad, Sırbistan (1500 m) 1′inci (4:07:25)
• 2 Haziran Grand Prix, Hengelo, Hollanda (5000 m) 1′inci (15:06:75)
• 7 Haziran İstanbul, Türkiye (2000 m) 1′inci (5::33:83) KE
• 30 Ağustos 9′uncu IAAF Dünya Atletizm Şampiyonası,Paris Saint-Denis, Fransa (5000 m) 5′inci (14:53:56)
• 13 Eylül 1′inci IAAF Dünya Atletizm Finali, Monako (5000 m) 1′inci (14:56:25)

2004

• 14 Mayıs Katar Atletizm Süper Grand Prix, Doha, Katar (3000 m) 1′inci (8:35:83)
• 30 Mayıs Avrupa Şampiyon Kulüpler Kupası Grup A, Moskova, Rusya (1500 m) 1′inci (3:58:28) KE
• 11 Haziran Bergen Bislett Oynları (Golden League), Bergen, Norveç (5000 m) 1′inci (14:24:68) DR KE
• 19 Haziran Avrupa kupası 1′inci Ligi, İstanbul, Türkiye (3000 m) 1′inci (8:49:14)
• 23 Ağustos 2004 Yaz Olimpiyatları, Atina, Yunanistan (5000 m) 12′nci (15:12:64)
• 28 Ağustos 2004 Yaz Olimpiyatları, Atina, Yunanistan (1500 m) 8′inci (4:00:67)
• 18 Eylül IAAF Dünya Atletizm Finali, Monako (5000 m) 1′inci (14:59:19)

2006

• 12 Ağustos 2006 Avrupa Atletizm Şampiyonası, Gothenburg, İsveç (5000 m) 3′üncü (14:59:29)

DR Dünya Rekoru, UR Ulusal Rekor, KE Kişisel Eniyi.

Kişisel performansının gelişimi

Kaynakça

• Leave a comment... (1)

(21 Mart1923, Yozgat – 12 Ağustos 1999, İzmir)

Nail Abbas Sayar, Türk köy edebiyatında önemli yeri olan Türk romancısı ve şairdir.

Yaşamı

21 Mart 1923 tarihinde Yozgat’ta doğdu. 1941’de Yozgat Lisesi’ni bitirdikten sonra 1945 yılında evlendi ve İstanbul’a yerleşti. Dört dönem İstanbul Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde Türkoloji eğitimi aldı ancak eğitimini yarıda bırakarak Yozgat’a döndü. Bir süre çiftçilikle uğraştı. Yeniden İstanbul’a giderek matbaa kurdu, 1953’te Yozgat’a dönerek İstanbul’daki matbaasında 15 günde bir çıkarttığı gazeteyi Yozgat’ta yayımlamaya devam etti ve böylece şehrin Bozlak adlı ilk yerel gazetesini çıkarttı. Yozgat’ın Bozok ve İleri gazetelerinde çeşitli yazıları yayımlandı. Kısa bir süre politika ile ilgilendi. Yozgat Demokrat Parti müteşebbis heyeti kurucuları arasında yer aldı ama politikaya olan ilgisini kısa zamanda yitirdi.

11.07.1989 yılında Ayvalık Lisesi Edebiyat Öğretmeni Hanife Ender Sayar’la ikinci evliliğini yaptıktan sonra Ayvalık, Balıkesir’a yerleşti. Edebiyatın yanısıra resim sanatı ile uğraştı. 1990’larda Ankara, Antalya, Ayvalık ve İzmir’de sergiler açtı. 04.08.1999’da yatağında uyurken, gece yarısına doğru fenalaşarak beyin kanaması geçiren Sayar, bir hafta sonra 12 Ağustos 1999 tarihinde-9 Eylül Ünv. Tıp Fakültesi-İzmir ’de hayatını kaybetti. Mezarı Yozgat’tadır.

Abbas Sayar’ın bir oğlu vardır. Yozgat’ta askeri gazinonun bulunduğu bir sokağa adı verilmiştir.

Yazın Yaşamı

Yazmaya şiir ile başladı. Toplam 6 şiir kitabı yayımladı. Bu kitaplar çok dar bir çevrenin dışına çıkmadığından bugün bilinmemektedir. Ancak daha önce yayımladığı tüm şiirleri 1992 yılında derlenip Boşluğa Takılan Ses adıyla kitaplaştırılmıştır. 1999’da ölümünden sonra derlenebilen şiirleri ise Şiirler adıyla yayımlanmıştır.

1950’lerde roman türüne geçti. İlk romanı Yılkı Atı’nı yazdıktan yaklaşık on - on beş yıl sonra 1970’de yayımladı. Yılkıya bırakılan bir atın doğadaki yaşam savaşını anlatan ve arka planda köy halkının yoksulluğu ve çaresizliğini sergileyen roman daha sonra filme uyarlanmıştır.

Yılkı Atı’nı yayımladıktan sonra ikişer yıl arayla romanlarını yayımlamayı sürdürdü. 1972’de yayımladığı Çelo, radyo oyununa (Nebahat Abla’yı Yitirdik adıyla)uyarlanmış; 1974’te yayımladığı Can Şenliği ise TV1′de dört bölümlük bir dizi film olarak gösterime sunulmuştur.

Yazarın tek öykü kitabı Yorganımı Sıkı Sar 1976’da, Dik Bayır adlı romanı 1977’de yayımlandı. Takip eden yıllarda Tarlabaşı Salkım Saçak (1987, roman), Anılarda Yumak Yumak (1990, anı-roman), Boşluğa Takılan Ses(1991, şiir), Noktalar (1991, vecizeler) adlı kitaplarını yayımladı.

Abbas Sayar’ın yapıtları köy edebiyatı kategorisinde değerlendirilir. Yapıtlarında genellikle Orta Anadolu’yu anlatır. Romanlarında Türk köylüsünün nasıl yaşadığını bilmek, öğrenmek ve yaşam koşullarını değiştirmek gerektiğini aydınlara ve politikacılara haykırır.

El Eli Yur El de Yüzü adlı romanında ise politika ile uğraştığı dönemdeki anılarından yola çıkarak; 1954-1957 seçimlerinde Zağcıoğlu köyünün genel durumu, köylünün politikacılara bakışı; politikacılarla köy halkının birbirlerinden beklentileri nibir kara mizah örneği olarak gözler önüne serer.

Ödülleri

• 1971 - TRT Roman Başarı Ödülü, Yılkı Atı
• 1973 - TDK Roman Ödülü , Çelo
• 1975 - Madaralı Roman Ödülü , Can Şenliği
• 1987 - Yozgatlılar Dayanışma ve Kültür Derneği Şükran Plaketi
• 1992 - Yibitaş Holding - Erdoğan M. Akdağ - 50.Sanat Yılı Plaketi
• 1992 - Kültür Bakanlığı - Kültür Bakanı : D. Fikri Sağlar - 50.Sanat Yılı Plaketi
• 1992 - Yozgatlılar Kültür ve Dayanışma Derneği - 50.Sanat Yılı Plaketi
• 1992 - Gazeteciler Cemiyeti - Başkan : Osman Hakan Kiracı - Yozgat’ın İlk Gazetecisi Plaketi

• 1995 – Edebiyatçılar Derneği Onur Plaketi ve Altın Madalya Ödülü
• 1998 - Türkiye Yazarlar Sendikası- İzmir Kitap Fuarı 98 - Yazarlık Emeğine Saygı Plaketi

Bağlantılar

• Abbas Sayar üzerine Sevil Tomur’un doktora tezi
• Ayvalık.net sitesinde Abbas sayar

• Leave a comment... (0)

Trinitrotoluen (TNT), patlayıcı olarak kullanılan bir kimyevi madde. Formülü C₇H₅N₃O₆dır. TNT; sülfürik asidin katalitik etkisinde, toluen (C₇H₈) ile nitrik asidin reaksiyonundan elde edilir. Reaksiyon, nitrotoluenin ve dinitrotoluenin ara madde olarak meydana gelmesiyle, üç safhada cereyan eder. Trinitrotoluen 80,6°C’de erir ve donduğunda iğne gibi renksiz kristaller meydana getirir. Alkol, aseton, benzin ve toluende çözünürse de, suda kolayca çözünmez.

TNT, yaygın olarak bomba, mayın ve torpidolarda patlayıcı madde olarak kullanılır. Top şekline getirildiğinde, patlama sırasındaki sıkışmaya mukavemet eder. Şoka dayanıklılığı patlayıcının fiziki haliyle ilgilidir. Bu sebepten, buharla eritilen ve sıvı olarak bomba şeklinde dökülen TNT, kristal TNT’ye nazaran şoka karşı daha az duyarlıdır.

TNT’nin tozu cildin, tırnakların, saçın ve mukozanın sararmasına, deriye değmesi ise kaşıntılı ekzemaya sebep olur. Nefesle veya yutma ile vücuda girmesi mide rahatsızlıklarına, zehirlenmeye, bazı kimselerdeyse böbrek ve idrar yolları hastalıklarına, hatta komaya sebep olur.

• Leave a comment... (0)

Wellington (Maori dilinde: Te Whanganui-a-Tara ya da Poneke) Yeni Zelanda’nın başkenti, ülkenin en büyük ikinci yerleşim birimi ve Okyanusya’daki en kalabalık başkenttir. Yeni Zelanda’yı oluşturan adalardan Kuzey Adası’nın güney ucunda, ülkenin coğrafi merkezine yakın bir noktada yera alır.

Bir çok büyükşehir gibi Wellington’ın kentsel yerleşim bölümleri de tek bir yönetim biriminin sınırları aşar. Wellington terimi sadece kentsel yerleşim yerlerini açıklarken, Büyük Wellington (Greater Wellington) ya da Wellington Bölgesi (Wellington Region) hem kentsel bölümleri, hem kırsal bölümleri kapsar.

Adının kökeni

Wellington kentine adı, Waterloo Savaşı’nı kazanan komutan ve Wellington’un ilk dükü olan Arthur Wellesly’nin onuruna verilmiştir. Bu komutanın adı ise, gelmiş olduğu yer olan, İngiltere’nin Somerset ilindeki Wellington kasabasına dayanır.

Yeni Zelanda yerlileri Maori’lerin dilinde Wellington kentinin adı üç değişik biçimde geçer. Te Whanganui-a-Tara adı Wellington Limanı’nın olduğu bölgeyi anlatır ve Büyük Tara Limanı anlamına gelir. Bir başka ad, Pōneke ise çoğu zaman limanın eski İngilizcedeki adının değişerek Maori diline girmiş biçimi olduğu gerekçesi ile değerlendirmeye alınmaz. Eskiden Port Nicholson’ın kısaltmasından gelen Port Nick olarak adlandırılan limanın Maori dilinde girerken Pōneke’ye dönüştüğü kabul edilir. Māui balıklarının başı anlamına gelen Te Upoko-o-te-Ika-a-Māui adı Wellington Victoria Üniversitesi’nin de görüşüne göre diğer adlardan daha eskidir. Çoğu zaman Te Upoko-o-te-Ika olarak kısaltılır.

Kentin önemi

Wellington, Yeni Zelanda’nın siyasi merkezidir. Parlamento binası’na ve devlete ait tüm bakanlık ve kuruluşların genel merkezlerine ve Yeni Zelanda’daki yabancı ülke elçiliklerinin çoğunluğuna ev sahipliği yapar.

Wellington’ın kent merkezinde yoğun sanatsal faaliyetler yürütülür. Kafe kültürü ve gece yaşamı kendi büyüklüğündeki diğer kentlere göre oldukça gelişmiştir. Yeni Zelanda’da sinema ve tiyato alanında merkez durumundadır. Te Papa Tongarewa (Yeni Zelanda Müzesi), Yeni Zelanda Senfoni Orkestrası, Yeni Zelanda Kraliyet Balesi ve iki yılda bir düzenlenen Uluslararası Sanat Festivali de başkent Wellington’da yapılır.

Wellington 2006 yılında bir danışmanlık şirketince yapılmış araştırmalara göre dünyada yaşam kalitesinin en yüksek olduğu 12. yerleşim birimidir. Büyüklükte, İngilizcenin birinci dil olarak konuşulduğu diğer merkezler arasında Wellington 4. sıradadır.

Yerleşme

Maori toplumundaki kimi boyların aktardıklarına göre bugün Wellington’un olduğu bölge yaklaşık 10. yüzyılda Kupe tarafından bulunmuştur.

Avrupalıların ise bu bölgeye yerleşmeleri 20 Eylül 1839 tarihinde Tory adlı gemiyle buraya varmalarıyla başlamıştır. İlk gelen yerleşmeciler evlerini, Hutt Nehri’nin denize döküldüğü yerde düz bir ovada bulunan ve uzun bir süre Britannia diye adlandırılan bugünkü Petone’da kurdular. Yerleştikleri bölgede yaşanan çamur selleri ve taşkınlar nedeni ile daha dağlık bölgelere gittiler. Bugün Wellington’da aşırı dik yokuşların bulunmasının nedeni yerleşmelerin ilk olarak buralarda başlatılmış olmasıdır.

Kentteki depremler

Wellington, birincisi 1848 yılında, ikincisi 1855 yılında gerçekleşen iki büyük depremden büyük zarar görmüştür. 1855 Wairarapa Depremi kuzey ve doğu doğrultusunda bulunan bir çatlakta olmuştur. Bu depremin, Richter Ölçeği’ne göre tahminî 8.2′lik büyüklüğü ile Yeni Zelanda’da kaydedilen gelmiş geçmiş en büyük deprem olduğu sanılmaktadır. 2 - 3 metrelik ölçüler ile dikey bir biçimde oldukça geniş bir alanda görülen depremde limanın bulunduğu bölge gelgitler nedeni ile bir bataklığa dönüşmüştür. Geçen süre içinde eski durumunu yeniden alan bataklık, günümüz Wellington’ında denizden 100 - 200 metre uzaklıkta Lambton Quay diye adlandırılan bir iş ve ticaret merkezi durumundadır.

Wellington’ın kurulu olduğu bölgede yaşanan sismik hareketlenmeler, kentin tam ortasından geçen ana fay hattı ve buna bağlı diğer küçük kırıklar nedeniyle Yeni Zelanda ortalamasının çok üstündedir. Yakın zamanda bölgede daha ufak yüzlerce kırık tespit edilmiştir. Kentin çok katlı binalarının üst katlarında oturan kent sakinleri her yıl pek çok kez ufak depremler duymaktadırlar. 1855 yılındaki depremden sonra uzun yıllar Wellington’daki evlerin büyük bir çoğunluğu bütünüyle tahtadan yapılırdı. Bu dönemlerden kalma, 1996 yılında restore edilen Parlamento yakınındaki hükûmet binaları ve Metro İstasyonu olarak kullanılmakta olan binalar Güney Yarımküre’deki en büyük ahşap yapılardır.

Yapılarda taş ve çelik kullanımı özellikle resmî binalarda oldukça yaygın olmasına karşın ahşap kapı ve çerçeve kullanımı yaşamak için yapılmış hemen her yapıda kullanılmaya devam etmektedir.

Yeni Zelanda’nın başkenti oluşu

Yeni Zelanda’nın ilk valisi William Hubson’ın 1841 yılında ilan ettiği ilk başkent Auckland’tir. Ancak Yeni Zelanda’nın başkenti 1865 yılında Auckland’den Wellington’a taşınmıştır. Parlamento Wellington’a 7 Temmuz 1862 günü yerleşmiş ancak resmî olarak Wellington başkent statüsüne çıkarılmamıştır. 1863 yılının Kasım ayında Başbakan Alfred Domett bir öneri sundu ve başkentin Cook Boğazı’na daha yakın, uygun bir yere taşınmasını talep etti. Güneydeki altın madenlerinin de işin içinde olması nedeniyle üzerinde durulan bir konu olduğu için, tarafsız durumda olmaları nedeniyle Avustralya’dan çağrılan komisyon üyeleri de başkentin hem merkeze hem de limana yakın olmasına ilişkin görüşlerini belirttiler. Bunun üzerine Parlamento da resmî olarak 26 Temmuz 1865 günü Wellington’a yerleşti. O dönemde Wellington’ın nüfusu 4.900′dü. Phillip Temple: Wellington Yesterday

Wellington, Yeni Zelanda’nın en yüksek mahkemesi, Yeni Zelanda Yüce Divanı´na ev sahipliği yapar. Yüksek Mahkeme’nin eski binası geçmiş yıllarda yenilenmiş ve bugün turistlerin ziyaretine açılmıştır.

Konum ve coğrafya

Wellington, Kuzey Adası’nın güneybatı ucunda, Güney ve Kuzey Adaları’nı ayıran Cook Boğazı’nın kıyılarında kurulmuştur. Güneşli bir günde kentin, boğazın güneyinde kalan bölümünden karlarla kaplı Kaikoura Sıradağları görülebilir. Kuzeyde Kapiti Kıyıları’nın kumsalları vardır. Doğu yönünde Rimutaka Sıradağları, başkenti, ülkenin şarapçılık merkezi Wairarapa’nın geniş düzlüklerinden ayırır.

41° Güney enlemi üzerinde yer alan Wellington dünya üzerindeki tüm ulusal başkentler içinde en güneyde olanıdır. Liman ile kenti çevreleyen dağlar arasında pek geniş yer olmadığından dar bir alana kurulan Wellington, Yeni Zelanda’daki diğer yerleşim merkezlerinden daha yoğun bir biçimde nüfuslanmıştır. Bu nedenle büyümek için çok kısıtlı bir alana sahip olan Wellington yerine, kente komşu diğer yerleşim birimlerinin nüfuslarında hızlı bir artış başlamıştır. Üzerinde bulunduğu 40′lı enlemlerin de etkisiyle kentte çoğunluğu Cook Boğazı’ndan gelen sürekli rüzgârlar eser.

Kentin temposunda iş merkezlerinin yoğunlaştığı iç kesimdeki semt etkilidir. Toplam nüfusun yaklaşık 62.000′nin çalıştığı bu semtte (CBD : Central Business District) çalışanların sayısı Auckland’dakilerin sayısından 4.000 kadar azdır; ancak Auckland’ın nüfusu Wellington’un neredeyse 3 katıdır. Yeni Zelanda’da kişi başına ortalama gelirin en yüksek olduğu yer olan Wellington, aynı zamanda en çok üniversite mezununu da içinde bulunduran kenttir.

Wellington’un kültür ve gece yaşamı Courtenay Place’de ve iş merkezlerinin bulunduğu CBD’nin çevresinde yoğunlaşır. Bu iki noktanın birleştiği semt Te Aro, ülkenin en büyük eğlence merkezidir.

Wellington, görülmeye değer manzarası, sahip olduğu doğal liman, çevresini saran koyu yeşil tepeler ve buralardaki yazlık evler ile büyük üne sahiptir. İş sahası olan CBD, Wellington Limanı’nın bir uzantısı olan Lambton Limanı’na oldukça yakındır. Wellington Limanı jeolojik olarak hâlen hareketli olan bir fay hattı üzerinde bulunur. Bu limanın batı kıyılarında oldukça belirgindir. Batıdaki alan, çevresindeki düzlüklere kıyasla birden bire yükselir, bu da Wellington’un semtlerinin büyük bir bölümünün kent merkezine kıyasla çok daha yüksekte olmasına neden olur.

Kentin doğusunda, Miramar Yarımadası yer alır. Wellington Uluslararası Havaalanı’na ait bir bölgede kıstakla kentin kalan bölümüne bağlanır. Wellington’a olan dar giriş yolları Miramar Yarımadası’nın doğusunda kalır. Yarımadanın yakınlarında oldukça tehlikeli iki sığ yer bulunur. Bugüne dek bölgede pek çok gemi karaya oturmuştur.

Kent merkezinin batısındaki tepelerde Victoria Ünivesitesi ve Wellington Botanik Parkı bulunur. Her ikisine de Wellington Teleferikleri ile ulaşılabilir.

Wellington Limanı’nda 3 ada bulunur: Matiu/Somes Adası, Makaro/Ward Adası ve Mokopuna. Bunların içinden sadece Matiu/Somes Adası yerleşim için yeteri kadar büyüktür. Birinci ve İkinci Dünya Savaşları sırasında mezarlık olarak da kullanılmıştır. Bugün tehlike altında bulunan türlerin korunması amacıyla ada da koruma altına alınmıştır. Adaya gündüz vakitleri boyunca feribotla ulaşma yoluyla giriş izni vardır.

Wellington kentinin yılda ortalama güneşli gün sayısı 84′tür. (2025 saat)

Kentin enerji gereksinimi

Wellington’un enerji gereksinimi gün geçtikçe artmaktadır, kullanılması gündemde olan enerji, rüzgâr enerjisidir ve bunu sağlamak için kentten geniş bir alan önerilmektedir. Projenin Wellington’un birkaç kilometre güneybatısında, Makara Beack ile Cape Terawhiti arasında maksimum 210 MW kapasiteyle çalışacak 70 tribünden oluşması tasarlanmaktadır.

Nüfus bilgileri

Wellington bölgesinin, yani kent merkezi ile çevre yerleşimlerin nüfusu 450.000′e yaklaşmaktadır. 2001 yılı nüfus sayımında kentte yaşayan kişilerin %18.5′inin 15 yaşın altında olduğu açıklanmıştır. Bu oran Yeni Zelanda’nın genelinde %22.7′dir. Buna karşın yaşayanların %8.6’sı 65 yaş üzeridir. Bu oran ise Yeni Zelanda’nın genelinde %12.1′dir. Nüfus sayımlarında yaşayanların %85.6’sı kökenlerinin Avrupa’ya dayandığını belirtmiştir. Yaklaşık %4.1′i Maori soyundan olduğunu söylemiştir. Geri kalanlar ise diğer Pasifik adaları ve kimi Asya ülkelerinden kente göç etmişlerdir.

Galeri

Notlar

Dış bağlantılar

• Greater Wellington Regional Council
• Official NZ Tourism website for Wellington
• Wellington City Council

• Leave a comment... (0)

Halime, İslam tarihindeki önemli kadın sahsiyetlerdendir. Müslümanların peygamberi Muhammed’in süt annesidir. O devirde Mekke’nin havası küçük çocuklara ağır geldiği için çocuklar süt annenin yanına veriliyordu.

Halime ismi yumuşak huylu, başkalarının iyiliği için çalışan kimse anlamına da gelmektedir.

• Leave a comment... (0)

Aşağıdaki tarihsel sıralama genel olarak algoritmaların ilk kökenlerinden başlayarak gelişimlerini ana hatlarıyla gösterir.

1940 Öncesi

• Yaklaşık M.Ö. 1600 - Babilliler bilinen ilk çarpanlara ayırma ve kök bulma algoritmasını geliştirdiler.
• Yaklaşık M.Ö. 300 - Öklid algoritması
• Yaklaşık M.Ö. 200 - Eratosthenes Elemesi
• 263 - Gaussal eleme, Liu Hui tarafından tanımlandı.
• 813 ve 833 yılları arasında Harezmi doğrusal ve ikinci dereceden denklemleri çözmek için bir algoritma geliştirdi. Algoritma ismi bu kişinin adından türetilmiştir
• 1614 - John Napier logaritmayi kullanan hesaplamaları yapmak için bir metod geliştirdi
• 1671 - Newton-Raphson metodu, Isaac Newton tarafindan geliştirildi.
• 1690 - Newton-Raphson methodu bağımsız olarak Joseph Raphson tarafından da bulundu
• 1805 - Cooley-Tukey algoritmasi Carl Friedrich Gauss tarafından biliniyordu
• 1926 - Boruvka algoritması
• 1934 - Delaunay üçgen bölümlemesi Boris Delaunay tarafından geliştirildi

1940′lar

• 1945 - Birleştirme sıralaması (Merge sort) John von Neumann tarafından geliştirildi
• 1947 - (Simplex algoritması) basit/tekyönlü algoritma George Dantzig tarafından geliştirildi

1950′ler

• 1952 - Huffman kodlaması David A. Huffman tarafından geliştirildi
• 1954 - Radix sıralaması bilgisayar algoritması Harold H. Seward tarafından geliştirildi
• 1956 - Kruskal algoritması Joseph Kruskal tarafından geliştirildi
• 1957 - Prim algoritması Robert Prim tarafından geliştirildi
• 1957 - Bellman-Ford algoritması R. Bellman ve L. R. Ford tarafından geliştirildi
• 1959 - Dijkstra algoritması Edsger Dijkstra tarafından geliştirildi
• 1959 - Shell sıralaması D. L. Shell tarafından geliştirildi
• 1959 - De Casteljau algoritması Paul de Casteljau tarafından geliştirildi

1960′lar

• 1962 - Hızlı-sıralama C. A. R. Hoare tarafından geliştirildi
• 1962 - Ford-Fulkerson algoritması L. R. Ford ve D. R. Fulkerson tarafından geliştirildi
• 1962 - Bresenham doğru algoritması Jack E. Bresenham tarafından geliştirildi
• 1964 - Öbek-sıralama J. W. J. Williams tarafından geliştirildi
• 1965 - Cooley-Tukey algoritması James Cooley ve John Tukey tarafından yeniden bulundu
• 1965 - Levenshtein aralığı ) Vladimir Levenshtein tarafından geliştirildi
• 1965 - Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak T. Kasami tarafından geliştirildi
• 1967 - Viterbi algoritması Andrew Viterbi tarafından önerildi
• 1967 - Cocke-Younger-Kasami (CYK) algoritması bağımsız olarak D. H. Younger tarafından geliştirildi
• 1968 - A* grafik arama algoritması Peter Hart, Nils Nilsson ve Bertram Raphael tarafından geliştirildi.

1970′ler

• 1970 - Knuth-Bendix completion algoritması Donald Knuth ve P. B. Bendix tarafından geliştirildi
• 1972 - Graham taraması Ronald Graham tarafından geliştirildi
• 1973 - RSA şifreleme algoritması Clifford Cocks tarafından geliştirildi
• 1973 - Jarvis march algoritması R. A. Jarvis tarafından geliştirildi
• 1974 - Pollard’ın p-1 algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
• 1975 - Genetik algoritma John Holland tarafından popülerleştirildi
• 1975 - Pollard’ın ro algoritması John Pollard tarafından geliştirildi
• 1975 - Aho-Corasick algoritması Alfred V. Aho ve Margaret J. Corasick tarafından geliştirildi
• 1976 - Salamin-Brent algoritması bağımsız olarak Eugene Salamin ve Richard Brent tarafından geliştirildi
• 1976 - Knuth-Morris-Pratt algoritması Donald Knuth ve Vaughan Pratt ve bağımsız olarak J. H. Morris tarafından geliştirildi
• 1977 - Boyer-Moore string (karakter öbeği) arama algoritması bir harf öbeğinin başka bir harf öbeği içerisinde bulunup bulunmadığını arayan algoritma geliştirildi
• 1977 - RSA şifreleme algoritması Ron Rivest, Adi Shamir ve Len Adleman tarafından yeniden bulundu
• 1977 - LZ77 algoritması Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
• 1978 - LZ78 algoritması LZ77 algoritmasından Abraham Lempel ve Jacob Ziv tarafından geliştirildi
• 1978 - Bruun’un algoritması ikinin katları için G. Bruun tarafından önerildi
• 1979 - Khachiyan’ın ellipsoit metodu Leonid Khachiyan tarafından geliştirildi

1980′ler

• 1981 - İkinci dereceden eleme metodu Carl Pomerance tarafından geliştirildi
• 1983 - Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) S. Kirkpatrick, C. D. Gelatt ve M. P. Vecchi tarafından geliştirildi
• 1984 - LZW algoritması LZ78′den Terry Welch tarafından geliştirildi
• 1984 - Karmarkar’ın iç nokta algoritması Narendra Karmarkar tarafından geliştirildi
• 1985 - Simule edilmiş tavlama metodu (Simulated annealing) bağımsız olarak V. Cerny tarafından geliştirildi
• 1986 - Blum Blum Shub L. Blum, M. Blum, ve M. Shub önerildi
• 1988 - Özel sayı alanı elemesi John Pollard tarafından geliştirildi

1990′lar

• 1990 - Genel sayı alanı elesi Özel sayı alanı elesi yönteminden Carl Pomerance, Joe Buhler, Hendrik Lenstra, ve Leonard Adleman tarafından geliştirildi
• 1991 - beklemesiz senkronizasyon Maurice Herlihy tarafından geliştirildi
• 1992 - Deutsch-Jozsa algoritması D. Deutsch ve R. Jozsa tarafından önerildi
• 1994 - Shor’un algoritması Peter Shor tarafından geliştirildi
• 1994 - Burrows-Wheeler dönüşümü Michael Burrows ve David Wheeler tarafından geliştirildi
• 1996 - Grover’ın algoritması Lov K. Grover tarafından geliştirildi
• 1996 - RIPEMD-160 Hans Dobbertin, Antoon Bosselaers, ve Bart Preneel tarafından geliştirildi
• 1998 - rsync algoritması Andrew Tridgell tarafından geliştirildi
• 1999 - Yarrow algoritması Bruce Schneier, John Kelsey, ve Niels Ferguson tarafından tasarlandı

2000′ler

• 2001 - LZMA sıkıştırma algoritması
• 2002 - AKS öncelik testi primality test Manindra Agrawal, Neeraj Kayal ve Nitin Saxena tarafından geliştirildi

• Leave a comment... (0)

Dünya Ticaret Merkezi’ne (World Trade Center) 11 Eylül 2001 tarihinde yapılan saldırı üzerine çekilmiş olan, baş rollerini Nicolas Cage, Mario Bello ve Connor Paolo’nun paylaştıkları film .

Konusu ve Değerlendirme

Yakın tarihin en önemli olaylarından biridir Dünya Ticaret Merkezine yapılan saldırı. 11.9.2001 tarihinde gerçekleşen bu saldırıyı temel alan bu filmde aslında saldırıdan çok, binaların çökmesi sonrası mahsur kalan iki polisin (ki bunlardan biri başrole adını veren Nicholas Cage) kurtarılması hikayesini izliyoruz. Film klişe olarak bize ‘yedi milletten gelmiş ama bir arada yaşama kültürünü benimsemiş toplum’ imajını aklımıza sokuyor ve enkaz altında kalan iki polisimizin Amerikan yaşamının onlara verdiği ‘iyi aile’ kavramına ne kadar sarıldıklarını flashbackler ile veriyor.
Çetin Altan’ın tabiri ile ‘Türkün Türke propagandası’nın’ bir benzeri olarak , Amerikalıya Amerika propagandası yapan film diyebiliriz kısacası. ‘İşte böyle güzel bir topluma nasıl kıydınız’ teması filmimizin sonunda öne çıkıyor. Kurtarma çalışmalarına katılan eski bir Amerikan piyadesinin telefonda konuştuğu kişiye ‘bunun intikamını mutlaka alacağız’ demesi Amerikalı olsaydık muhakkak ki milli duygularımızı alevlendirir ve gözümüzden akan bir damla yaşa mani olamazdık. Gerçek kişiler ve olaylara dayanan bu filmde bu askerimizn sonradan yeniden nizamiye’ye teslim olarak Irak’da çarpıştığını da öğrendik.
Usta oyuncu Nicholas Cage bu filmde fazla oyunculuğunu konuşturmak zorunda kalmamış doğrusu. Yaklaşık 2 saatlik filmin uzun bir bölümünde enkaz altında sıkışmış bir kafadan ibaret gördük onu.

• Leave a comment... (0)

G7a, Alman Deniz Kuvvetleri Kriegsmarine’nin 2. Dünya Savaşı boyunca kullandığı torpido modelidir. Genelde U-bootlarda kullanıldı.

Saateki hızları 30-40-44 şeklinde ayarlanabiliyordu. 30 knotdaki menzili 14.000 metredir. Sıkıştırılmış hava ile çalışmaları suda hareketleri sırasında arkalarından hava kabarcıkları oluşturur. Buda tespitlerini kolaylaştırır. Bu torpidolardan 1 tanesi bir gemiyi yok edebilecek güçteydi. Ateşleme sistemlerindeki düzenekten dolayı her atılan 10 torpidodan 3 ü hedefine varmadan patlamış yada çarpma anında imla hakkını patlatamamıştır.

• Leave a comment... (0)

DNS veya İnternet Alan Adı Sistemi (Domain Name System - DNS) İnternet uzayını bölümlemeye ve bölümleri adlandırmaya yarayan bir sistemdir.

İnternet ağını oluşturan her birim sadece kendine ait bir IP adresine sahiptir. Bu IP adresleri kullanıcıların kullanımı için www.site_adı.com gibi kolay hatırlanır adreslere karşılık düşürülür. DNS sunucuları, internet adreslerinin IP adresi karşılığını kayıtlı tutmaktadır.

Amaçları

İnternette bulunan her nesnenin, etkileşime giren her sunucu ve ucun bir İnternet Adresi olması gerekir. Bu adres protokol seviyesinin IPv4 ve IPv6 olmasına göre 32 bit ya da 128 bit uzunluğundadır. Alan Adı bu 32 ya da 128 bit uzunluğundaki sayı yerine insanların anlayacağı, akılda tutacağı, kurumsal kimlik ve marka ile özdeşletirebileceği isimlerin kullanılmasını sağlar. Örneğin tr.wikipedia.org alan adı ile 207.142.131.210 şeklindeki IP nosu ile bağlantıyı Alan Adı Sistemi sağlar. Sırayla; org, wikipedia.org ve tr.wikipedia.org içiçe geçmiş İnternet alanları ya da bölmeleridir.

Alan Adı Sistemi’nin yarattığı ilişkiler 1e1 ilişki olmak zorunda değildir. Bir alan adına birden fazla IP numarası atanabilir. Bu yoğun talep olan hallerde geçerlidir. Wikipedia.org, yahoo.com, google.com gibi adreslerde bu çok olur. Ama daha yaygını, birçok alan adı tek bir IP’ye atanabilir. Buna da “Sanal Evsahipliği” (Virtual Hosting) denir.

Alan Adı Sistemi hiyararşik bir yapı gösterir. En üste .com, .org, .net, .int, .edu, .info, .biz, .aero, .travel, .jobs, .gov, .mil gibi “jenerik” üst düzey alanlarla (gTLD) .tr, .us, .de, .uk, .jp, .az gibi ülke alanlarından (ccTLD) oluşur. Buna son olarak .eu ve .asia gibi bölgesel birkaç üst düzey alan adı daha eklenmiştir.

DNS’in tarihçesi

Bilgisayar ağları üzerindeki isimlendirme sorunu ilk olarak Internetin babası sayılan ArpaNet zamanında ortaya çıkmıştır. 1970’lerde ArpaNet günümüz ağları ile karşılaştırılamayacak kadar küçük durumdaydı ve yalnızca birkaç yüz ile ifade edilebilen sisteme hizmet veriyordu. Bu tarihlerde isimlendirme için tek noktada tutulan bir dosyanın bulunması ve diğer tüm sistemlerin bu dosyayı belli aralıklarla kendi taraflarında güncellemesi isimlendirme sorununu çözmüştü.

Adres-isim tanımlamalarını içeren HOSTS.TXT dosyası SRI tarafından SRI-NIC adında bir bilgisayar üzerinde tutulmaktaydı. Bu dosya her adrese bir isim karşılık gelecek şekilde düzenlenmişti. ArpaNet üzerindeki yeni isim tanımlamaları ve değişiklikleri SRI’ya gönderilen e-postalar arcılığı ile yapılıyor ve HOSTS.TXT’in kopyası FTP ile alınıyordu.

ArpaNet üzerinde TCP/IP kullanımına paralel olarak ortaya çıkan bağlantı patlaması, isim çözümü için birçok sorunu da beraberinde getirdi. Öncelikle isim çakışmaları ortaya çıktı, sayı artmakta ve her bilgisayara özgün bir isim atanmasında problemler yaşanmaktaydı. Ayrıca yalnızca isim çözümlenmesi için oldukça yüksek miktarda bant genişliği harcanmakta ve buna rağmen kullanılan isim veritabanlarının uyumlu olması her zaman sağlanamamaktaydı.

Bu durumun ortaya çıkmasından sonra ArpaNet daha ölçeklenebilir bir isim çözümleme yapısı için araştırmalara başladı. Paul Mockapetris bu işle görevlendirildi. Mockapetris 1984 yılında Domain Name System (DNS)’i tanımlayan RFC 882 ve RFC 883’ü yayınladı. Bunlar daha sonra halen geçerli olan RFC 1034 ve RFC 1035 tarafından güncellendiler.

DNS’in yapısı

DNS sistemi isim sunucuları ve çözümleyicilerinden oluşur. İsim sunucuları olarak düzenlenen bilgisayarlar host isimlerine karşılık gelen IP adresi bilgilerini tutarlar. Çözümleyiciler ise DNS istemcilerdir. DNS istemcilerde, DNS sunucu ya da sunucuların adresleri bulunur.

Bir DNS istemci bir bilgisayarın ismine karşılık IP adresini bulmak istediği zaman isim sunucuya başvurur. İsim sunucu, yani DNS sunucu da eğer kendi veritabanında öyle bir isim varsa, bu isme karşılık gelen IP adresini istemciye gönderir. DNS veritabanına kayıtların elle,tek tek girilmesi gerekir.

Internet adresleri ilk önce ülkelere göre ayrılır. Adreslerin sonundaki tr, de, uk gibi ifadeler adresin bulunduğu ülkeyi gösterir. Örneğin tr Türkiye’yi, de Almanya’yı, uk İngiltere’yi gösterir. ABD adresleri için bir ülke takısı kullanılmaz çünkü DNS ve benzeri uygulamaları yaratan ülke ABD’dir. Öte yandan, ABD’ye özel kuruluşlar için us uzantısı yaratılmıştır. Internet adresleri ülkelere ayrılıdıktan sonra com, edu, gov gibi daha alt bölümlere ayrılır. Bu ifadeler DNS’de üst düzey (top-level) domainlere karşılık gelir. Üst düzey domainler aşağıdaki gibidir:

DJDNS

Resolving (Çözümleme): Aranılan bir kaydı bulma işlemi

• Mesela http://google.com.tr adresine karşılık gelen IPv4 adresinin 72.14.221.104 olmasının bulunması. Çözümleme yapan yazılımlar iki çeşit işlem yaparlar; ardışık çözümeme ve ardışık olmayan çözümleme. Sorgularda gönderilen RD (recursion required - ardışık gerekli) bitlerine göre sorgunun türü belirlenir. Ardışık olmayan sorgulara cevap veren sunucular cevap olarak ardışık isim sunucuları verirler.

Sonuç olarak yapılan bir sorgu ardışık ise http://google.com.tr için doğrudan 72.14.221.104 IP’si ya da “makina bulunamadı” cevabı verilebilir. Fakat ardışık olmayan bir sorguda cevabı bulmak için başka bir isim sunucusunun IP’sini verebilir. Ardışık olmayan sorgular aynı zamanda yinelemeli sorgular olarak da bilinirler.

Authoritive Nameserving (Yetkili İsim Sunumu)

• Bir alan hakkında bilgi bulunduran sunucudur. Mesela yildiz.edu.tr alanının MX, NS, A (Bunlar - Resource Record - Özkaynak Kaydı olarak bilinir) kayıtlarının tutulduğu isim sunucusudur.

CANLI BIR ÖRNEK